Kocaeli Çocuk ve Ergen Psikoloğu

Marmara'da yaşayan ailelerle çalışırken en sık karşılaştığım şey, yoğun iş temposunun ev içindeki zamanı daraltması oluyor. Kocaeli'de yaşayan bir aile için en büyük engel çoğu zaman uzman bulmak değil, uygun uzmana ulaşmak oluyor. Randevu sırası, yol, iş saatleri ve çocuğun okul programı bir araya gelince süreç hiç başlamadan bitiyor. Online görüşme bu engellerin çoğunu ortadan kaldırıyor.

Kocaeli'nin hangi ilçelerinden başvuru geliyor?

Gebze'deki aileler için testler ve ulaşım bilgisi ayrı bir sayfada: Gebze çocuk psikoloğu, zeka ve dikkat testleri.

Online görüşmede mesafe belirleyici olmadığı için ilin her yerinden aile ile çalışabiliyorum. Kocaeli'de en sık başvuru gelen yerler arasında şunlar var:

• İzmit
• Gebze
• Darıca
• Körfez
• Gölcük

Listede olmayan bir ilçede yaşıyorsanız da fark etmiyor. Tek gereken sessiz bir oda, düzgün bir internet bağlantısı ve görüşme boyunca kesintiye uğramayacak bir zaman dilimi.

Online görüşme Kocaeli'deki aileler için nasıl işliyor?

Süreç 15 dakikalık ücretsiz bir ön görüşmeyle başlıyor. Bu görüşme sonunda üç şey netleşiyor: gördüğünüz şey yaşına göre beklenen bir durum mu, bir çalışma gerekiyor mu, gerekiyorsa hangi yöntemle ve kiminle yürüyecek.

Sonrasında görüşmeler haftada bir, kırk beş ile elli dakika arasında. Ebeveyn görüşmeleri sürecin kesintisi değil, parçası. Okul öncesi yaş grubunda çalışmanın büyük bölümü zaten ebeveynle yürüyor ve genellikle en hızlı yol da bu oluyor.

Yas, kayıp ve çocuğa ölümü anlatmak

Yetişkinler çocuğu korumak için çoğunlukla ölümü yumuşatarak anlatır: uyuyor, uzun bir yolculuğa çıktı, bizi bıraktı. Bu ifadeler iyi niyetle söyleniyor ama küçük çocuklarda beklenmedik korkular üretiyor. Uykuya dalmaktan korkan, ebeveyni işe giderken paniğe kapılan çocuklar çoğunlukla bu cümleleri duymuş oluyor.

Çocuklara ölümü yaşına uygun ama doğru kelimelerle anlatmak gerekiyor. Bedenin çalışmayı durdurduğunu, geri gelmeyeceğini, bunun kimsenin suçu olmadığını. Somut ve kısa.

Çocuklar yasla dalgalar halinde temas eder. On dakika ağlar, sonra oyuna döner. Bu duyarsızlık değil; çocuk yasın yükünü aralıklarla taşıyabiliyor. Ailelerin bunu bilmesi büyük rahatlama sağlıyor.

Ritüellerin dışında bırakılmak çocuklar için çoğunlukla dışlanma gibi yaşanıyor. Yaşına uygun biçimde, zorlamadan, ne olacağı önceden anlatılarak dahil edilmesi genellikle daha iyi sonuç veriyor.

Ekran süresi, oyun ve dijital dünyanın payı

Ekran meselesinde ailelerle en çok tartıştığım nokta şu: sorun genellikle ekranın süresi değil, ekranın neyin yerine geçtiği. Günde iki saat tablet, akşam yemeğini birlikte yiyen, hafta sonu dışarı çıkan, uykusu düzenli bir çocukta çoğunlukla bir sorun yaratmaz. Aynı iki saat, uykuyu geciktiriyorsa, tek sosyal alan haline geldiyse, ödevi ve yemeği kesintiye uğratıyorsa, konuşulması gerekir.

Oyunu tümüyle yasaklamak nadiren işe yarar. Yasak, oyunu daha değerli hale getirir ve çocuğu gizlemeye iter. Bunun yerine ekranın gün içindeki yerini sabitlemeyi öneriyorum: hangi saatler, hangi odada, hangi işlerden sonra. Belirsiz sınır, sert sınırdan daha fazla çatışma üretiyor.

Ergenlerde durum farklı. Orada oyun çoğunlukla sosyal bir alan, arkadaşlıkların yürüdüğü yer. Ergene "oyunu bırak" demek, "arkadaşlarını bırak" gibi duyuluyor. Bu yüzden ergenle önce oyunun ne işe yaradığını konuşuyorum, sonra sınırı.

Kocaeli'de hangi durumlarda başvurmak gerekir?

Şu soruyu sormanızı öneriyorum: bu durum çocuğun hayatını küçültüyor mu? Gitmediği yerler, katılmadığı etkinlikler, kurmadığı arkadaşlıklar varsa cevap evet demektir ve beklemeye gerek yok. Hayat aynı genişlikte devam ediyorsa, biraz daha gözlemlemek de bir seçenek.

Bir de beklemenin doğru olmadığı bir çerçeve var. Çocuğunuz kendine zarar vermekten söz ediyorsa, can güvenliğine dair bir cümle kurduysa ya da davranışında ani ve ağır bir değişiklik olduysa, randevu sırası beklemeyin. 112 Acil Çağrı Merkezi'ni aramak ya da en yakın acil servise gitmek abartı değil, o an yapılması gereken şey.