Kırklareli Çocuk ve Ergen Psikoloğu

Marmara'da yaşayan ailelerle çalışırken en sık karşılaştığım şey, yoğun iş temposunun ev içindeki zamanı daraltması oluyor. Kırklareli'de yaşayan bir aile için en büyük engel çoğu zaman uzman bulmak değil, uygun uzmana ulaşmak oluyor. Randevu sırası, yol, iş saatleri ve çocuğun okul programı bir araya gelince süreç hiç başlamadan bitiyor. Online görüşme bu engellerin çoğunu ortadan kaldırıyor.

Kırklareli'nin hangi ilçelerinden başvuru geliyor?

Online görüşmede mesafe belirleyici olmadığı için ilin her yerinden aile ile çalışabiliyorum. Kırklareli'de en sık başvuru gelen yerler arasında şunlar var:

• Merkez
• Lüleburgaz
• Babaeski

Listede olmayan bir ilçede yaşıyorsanız da fark etmiyor. Tek gereken sessiz bir oda, düzgün bir internet bağlantısı ve görüşme boyunca kesintiye uğramayacak bir zaman dilimi.

Online görüşme Kırklareli'deki aileler için nasıl işliyor?

Önce kısa ve ücretsiz bir ön görüşme yapıyoruz, 15 dakika. Amacı satış yapmak değil, doğru yönlendirmek. Bir çalışma gerekmiyorsa bunu söylüyorum; başka bir uzmanlık alanına ihtiyaç varsa yönlendiriyorum.

Çalışma başlarsa görüşme sıklığı haftada bir oluyor. İlk dört ile altı görüşmenin sonunda birlikte durum değerlendirmesi yapıyoruz: ne değişti, ne değişmedi, devam etmeye değer mi. Bu değerlendirmeyi belirsiz bırakmamayı önemsiyorum.

Öfke nöbetleri ve sınır koymanın gerçek anlamı

Öfke nöbeti kötü niyetin değil, kapasite aşımının belirtisi. İki üç yaşındaki bir çocuk hissettiğini adlandıramaz; öfke onun için taşan bir kap gibi. Yaş büyüdükçe nöbetlerin azalması beklenir. Devam ediyorsa, çoğunlukla evdeki sınır düzeniyle ilgili bir şey vardır.

Sınır koymak, sert olmak değil. Sınır koymak, aynı şeye her seferinde aynı cevabı vermek. Çocuklar sertlikten değil, tutarsızlıktan zorlanıyor. Bugün hayır denen şeye yarın evet deniyorsa, çocuk hayrı bir başlangıç noktası olarak öğreniyor ve her seferinde zorlamayı deniyor. Bu onun hatası değil, öğrendiği kural.

Nöbet anında tartışmanın işe yaramadığını söylemem gerekiyor. Beynin o anda muhakeme yapan kısmı devrede değil. O anda yapılacak şey güvenliği sağlamak ve sakin kalmak. Konuşma, nöbet geçtikten sonra ve kısa olmalı.

Ebeveynin kendi öfkesi de bu denklemin bir parçası. Ebeveyn danışmanlığında bunu utanılacak bir şey olarak değil, üzerinde çalışılacak bir şey olarak ele alıyoruz.

Okula uyum ve öğretmenden gelen geri bildirim

Aileler bana en sık okuldan gelen bir cümleyle başvuruyor. "Derste dalıp gidiyor", "arkadaşlarıyla sürtüşüyor", "sıraya oturmuyor" gibi. Bu cümleler önemli, çünkü öğretmen çocuğu yirmi beş akranıyla aynı odada görüyor ve karşılaştırma imkânı var. Ama tek başına bir cümle tanı değil, işaret.

Ben okul kaynaklı başvurularda önce üç şeyi ayırıyorum. Zorlanma her ortamda mı, yoksa sadece okulda mı? Ne zaman başladı, bir olayın ardından mı geldi? Çocuk bu durumdan kendisi rahatsız mı, yoksa rahatsız olan sadece çevresi mi? Bu üç sorunun cevabı çoğu zaman yolu belirliyor.

Sadece okulda görülen bir zorlanma çoğunlukla ortamla ilgilidir: sınıf düzeni, öğretmen ilişkisi, bir akran meselesi, oturma yeri, hatta ders saati. Her ortamda görülen bir zorlanma ise daha derin bir şeye işaret eder ve değerlendirme gerektirir. Öğretmenle iletişim kurmak, gerektiğinde okulla ortak bir plan yapmak sürecin doğal parçası. Aileden izin almadan hiçbir okulla görüşme yapmıyorum.

Kırklareli'de hangi durumlarda başvurmak gerekir?

Bir davranışın "sorun" sayılıp sayılmayacağına yaşına ve süresine bakarak karar veriyoruz. Dört yaşındaki bir çocuğun öfke nöbeti beklenen bir şey; sekiz yaşında haftada birkaç kez tekrarlıyorsa konuşulması gerekir. Aynı şekilde okula gitmek istememek ilk hafta olağan, üçüncü ayda değil. Emin olamadığınızda ön görüşme tam olarak bunun için var.

Bir de acil çerçeve var. Kendine zarar verme, can güvenliğine dair bir ifade ya da ani ve ağır bir davranış değişikliği söz konusuysa beklenmemeli. Böyle bir durumda önce 112 Acil Çağrı Merkezi ya da en yakın acil servis.