Konya Çocuk ve Ergen Psikoloğu

İç Anadolu'dan başvuran ailelerde akademik beklenti ve sınav süreci çoğunlukla ilk sıralarda geliyor. Konya'da yaşayan bir aile için en büyük engel çoğu zaman uzman bulmak değil, uygun uzmana ulaşmak oluyor. Randevu sırası, yol, iş saatleri ve çocuğun okul programı bir araya gelince süreç hiç başlamadan bitiyor. Online görüşme bu engellerin çoğunu ortadan kaldırıyor.

Konya'nın hangi ilçelerinden başvuru geliyor?

Online görüşmede mesafe belirleyici olmadığı için ilin her yerinden aile ile çalışabiliyorum. Konya'da en sık başvuru gelen yerler arasında şunlar var:

• Selçuklu
• Meram
• Karatay
• Ereğli

Listede olmayan bir ilçede yaşıyorsanız da fark etmiyor. Tek gereken sessiz bir oda, düzgün bir internet bağlantısı ve görüşme boyunca kesintiye uğramayacak bir zaman dilimi.

Online görüşme Konya'daki aileler için nasıl işliyor?

Önce kısa ve ücretsiz bir ön görüşme yapıyoruz, 15 dakika. Amacı satış yapmak değil, doğru yönlendirmek. Bir çalışma gerekmiyorsa bunu söylüyorum; başka bir uzmanlık alanına ihtiyaç varsa yönlendiriyorum.

Çalışma başlarsa görüşme sıklığı haftada bir oluyor. İlk dört ile altı görüşmenin sonunda birlikte durum değerlendirmesi yapıyoruz: ne değişti, ne değişmedi, devam etmeye değer mi. Bu değerlendirmeyi belirsiz bırakmamayı önemsiyorum.

Özgüven, akran ilişkileri ve dışlanma

Özgüven övgüyle büyümüyor. "Sen çok zekisin" cümlesi kısa vadede iyi hissettiriyor, uzun vadede çocuğu zorlanmaktan kaçınmaya itiyor, çünkü başarısız olursa etiketini kaybedeceğini düşünüyor. Çabayı ve süreci gören geri bildirim, sonucu öven geri bildirimden daha sağlam bir zemin kuruyor.

Akran ilişkilerinde ailelerin en zorlandığı an, çocuğun dışlandığını öğrendikleri an. İçgüdüsel tepki müdahale etmek oluyor: öğretmeni aramak, diğer aileyle konuşmak. Bazen gerekli, ama her zaman ilk adım değil. Önce çocuğun ne yaşadığını, olayı nasıl anlattığını dinlemek gerekiyor.

Tekrarlayan, güç dengesizliği içeren ve çocuğu okuldan uzaklaştıran bir durum artık akran sürtüşmesi değil, akran zorbalığıdır ve okulla resmî bir çalışma gerektirir. Bu ayrımı ailelerle netleştirmek sürecin ilk işi oluyor.

Sosyal beceriler öğrenilebilir. Göz teması, sohbete katılma, hayır diyebilme. Bunlar çocukla oyun içinde ya da yapılandırılmış çalışmalarla çalışılabiliyor.

Şehir değiştirmek, taşınmak ve kopan bağlar

Taşınmak yetişkin için lojistik bir mesele, çocuk için ise bir kayıp. Sınıf arkadaşı, öğretmeni, sokağı, odası, komşunun kedisi. Yetişkinler yeni evin avantajlarını konuşurken, çocuk çoğunlukla geride bıraktığını sayıyor.

Taşınma sonrası ilk üç ay tepkiler için beklenen bir süre. Uyku düzeninde bozulma, okula gitmek istememe, eskiye dönük konuşmalar, ani öfkeler. Bunlar genellikle geçici. Üç ayı aşan, şiddeti azalmayan, çocuğu sosyal olarak kapatan tepkiler ise ele alınmayı gerektiriyor.

Ailelere önerdiğim şey, kaybı görmezden gelmemek. "Burası daha güzel, alışırsın" cümlesi çocuğu yalnızlaştırıyor. Bunun yerine eski arkadaşlarla bağın bir biçimde sürmesi, eski evin fotoğraflarının atılmaması, çocuğun yeni odasında eski odasından bir şeyin bulunması işe yarıyor. Bağ koparak değil, taşınarak devam ediyor.

Konya'da hangi durumlarda başvurmak gerekir?

Şu soruyu sormanızı öneriyorum: bu durum çocuğun hayatını küçültüyor mu? Gitmediği yerler, katılmadığı etkinlikler, kurmadığı arkadaşlıklar varsa cevap evet demektir ve beklemeye gerek yok. Hayat aynı genişlikte devam ediyorsa, biraz daha gözlemlemek de bir seçenek.

Bir de acil çerçeve var. Kendine zarar verme, can güvenliğine dair bir ifade ya da ani ve ağır bir davranış değişikliği söz konusuysa beklenmemeli. Böyle bir durumda önce 112 Acil Çağrı Merkezi ya da en yakın acil servis.